Τη δυνατότητα να αποθηκεύσουν ηλεκτρική ενέργεια σε ένα μείγμα νερού, τσιμέντου και άνθρακα ανακάλυψαν ερευνητές του φημισμένου πανεπιστημίου της Μασαχουσέτης, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις μιας ενεργειακής επανάστασης.

Φανταστείτε έναν κόσμο όπου η ηλεκτρική ενέργεια θα σας ακολουθεί παντού, θα παράγεται από ανανεώσιμες πηγές και θα είναι πρακτικά ανεξάντλητη.

Φανταστείτε έναν κόσμο στον οποίο η ηλεκτρική ενέργεια θα αποθηκεύεται στους τοίχους των κτιρίων, στα πεζοδρόμια ή ακόμα και στην άσφαλτο, προσφέροντας απλόχερα και με μηδενικό κόστος ζωή σε ότι κινείται γύρω μας.

Είναι ο κόσμος που υπόσχεται η νέα ανακάλυψη του MIT, του φημισμένου Πανεπιστημίου της Μασαχουσέτης, οι ερευνητές του οποίου ανακάλυψαν επί της ουσίας τη δυνατότητα αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας σε ένα μείγμα τσιμέντου, αιθάλη και νερού.

Πρόκειται για τρία συστατικά τα οποία βρίσκονται εν αφθονία στον πλανήτη γη, ο συνδυασμός των οποίων μπορεί να αποτελέσει τη βάση για τη δημιουργία ενός υπερπυκνωτή, μπαταρία από τσιμέντο

Κατά αυτόν τον τρόπο τα κτίρια γύρω μας μπορούν να μετατραπούν σε τεράστιους συσσωρευτές ηλεκτρικής ενέργειας που τα ίδια θα παράγουν με την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών πάνελ στην οροφή τους και στη συνέχεια θα διανέμουν στα νοικοκυριά τα οποία φιλοξενούν.

Με την ίδια ακριβώς λογική θα μπορούσε και το οδικό δίκτυο να αποκτήσει τη δυνατότητα αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας, υπεραπλουστεύοντας αυτομάτως την ιδέα της επαγωγικής φόρτισης των οχημάτων και της ανεξάντλητης αυτονομίας που μπορεί να προσφέρει.

Οι πυκνωτές είναι πολύ απλές συσκευές, που αποτελούνται από δύο ηλεκτρικά αγώγιμες πλάκες βυθισμένες σε έναν ηλεκτρολύτη και χωρισμένες από μια μεμβράνη. Όταν εφαρμόζεται τάση στον πυκνωτή, θετικά φορτισμένα ιόντα από τον ηλεκτρολύτη συσσωρεύονται στην αρνητικά φορτισμένη πλάκα, ενώ η θετικά φορτισμένη πλάκα συσσωρεύει αρνητικά φορτισμένα ιόντα.

Δεδομένου ότι η μεμβράνη μεταξύ των πλακών εμποδίζει τα φορτισμένα ιόντα να μεταναστεύσουν κατά μήκος, αυτός ο διαχωρισμός φορτίων δημιουργεί ένα ηλεκτρικό πεδίο μεταξύ των πλακών και ο πυκνωτής φορτίζεται. Οι δύο πλάκες μπορούν να διατηρήσουν αυτό το ζεύγος φορτίσεων για μεγάλο χρονικό διάστημα και στη συνέχεια να τις παραδώσουν πολύ γρήγορα όταν χρειάζεται.

H ποσότητα της ενέργειας που μπορεί να αποθηκευτεί σε μια τσιμεντένιο κύβο με επιφάνειες 3,5 μέτρων φτάνει τα 10 kWh και μένει να αποδειχθεί ποια είναι η ιδανική αναλογία των τριών υλικών ώστε να επιτευχθεί η μέγιστη δυνατή ενεργειακή πυκνότητα χωρίς παρ’ όλα αυτά να δημιουργηθούν ζητήματα στατικότητας ή αντοχής στο χρόνο.

Με δεδομένο ότι η έρευνα βρίσκεται σε πρώιμο στάδιο, ουδείς γνωρίζει πότε θα μπορούσε μια τέτοιους είδους εφαρμογή να περάσει την πόρτα του εργαστηρίου και να δοκιμαστεί σε πραγματικές συνθήκες, ωστόσο, το εύρημα των ερευνητών είναι από μόνο του θεαματικό και πολλά υποσχόμενο.